Pagina's

14 februari, 2009





OUD GELD RUIKT MUF




Kent u mensen die geld weggooien?
Ik maak mensen mee die het over de balk gooien of in een fontein werpen, maar ook die het verliezen, verstoppen op een plek die ze zelf snel vergeten zijn, of in alle vertrouwen beleggen in de hoop hun kapitaal te vermeerderen. Maar dat geld - zolang het nog een betaalmiddel is - bedoel ik niet. Ik bedoel dat meer of minder edele metaal en kunstig bedrukt papier, waar men nu niet meer, maar ooit wél mee kon betalen. Oud geld dat z'n waarde verloren heeft en dus geen geld meer is. Er zijn mensen die het verzamelen maar ook mensen die het slechts bewaren. Ik ben geen verzamelaar maar voel mij een schatbewaarder; ik heb een kistje vol munten en papiertjes waar na elke vakantie weer wat bijkomt, omdat er altijd mensen blijven die de argeloze toerist wisselgeld weten te geven waar geen waarde meer aan kleeft. Maar ik raap ook van de straat en pluk uit oude portemonnees en doosjes van overleden familieleden. Zo nu en dan keer ik dat kistje om en verbaas me over de inhoud die elke keer weer als volslagen nieuw op mij overkomt. Zo ontdekte ik de 'zilverbon' uit 1927, ik moet hem eerder gezien hebben maar kan mij dat totaal niet herinneren. Hij was ooit twee en een halve gulden waard, inwisselbaar bij de Nederlandsche Bank en alle Rijkskantoren. Op Ebay staat er een uit 1918 te koop voor € 23,22



Het pak duizendjes uit 1910 was het begin van een serie die zou eindigen met biljetten van vele miljoenen marken, de persen waren geduldig. Er zullen er nog heel wat achter het behang zitten want het was stevig papier.








Het 1000 Lire biljet bevat een handgeschreven tekst waarvan de strekking mij ontgaat. Misschien dat een lezer met kennis van het Italiaans een vertaling kan leveren?



De achterkant van dit fünf mark biljet met het portret van de later onthoofde Thomas Müntzer toont het beoogde ideaal van de DDR: een rij (moderne) combines bezig met de graanoogst. Dit biljet is volgens catawiki nog niet gezocht door liefhebbers.


Hoe ik aan dat ene briefje van 1 sheqel kom is mij een raadsel, het zal wel door iemand als souvenir meegenomen zijn. In ieder geval is ook dat biljet sinds 1986 geen betaalmiddel meer.
Het briefje van 10 mark en de Belgische franken kreeg ik ooit als wisselgeld, een instinkertje, het was al niets meer waard.


RUIKT U AL IETS MUFS?


$$$$$



1 opmerking:

  1. Wat een leuke verzameling... Het verhaal erachter is het meeste waard.. (helaas lees ik geen italiaans..)

    Tot mijn verbazing trof ik ooit ook het sigarenkistje met mijn verzameling (sommige van je briefjes herken ik, waaronder die waardeloze grote-getallen-duitse) in een oude doos: ik was overtuigd dat een van mn ouders het weggegooid had. Een briefje met Emma erop was een van mijn trotse bezittingen :-)

    Inmiddels ben ik allergisch voor stofmijt, dus ik heb er nog maar niet aan geroken ;-} Weggooien? nee.... ik kan me voorstellen dat jij wel een kunstwerk kunt bedenken waarin het tot zijn recht komt...

    BeantwoordenVerwijderen