Pagina's

26 maart, 2009

N E T B O O T J E




Ons oude vertrouwde bootje kan het leven niet meer aan, er vallen gaten in, niet een paar maar een heleboel. Het is een bootje van plaatstaal, tien jaar terug zou ik enthousiast aan het lassen geslagen zijn en nog jaren plezier van het ding gehad kunnen hebben. Nu zakt de moed mij in de schoenen, bij de aanblik alleen al springen de tranen mij in de ogen. Niet omdat de ramp zo groot is, maar omdat ik de lust niet heb er aan te beginnen.
Ik ben dus op zoek naar iets anders waar onze twee jaar terug aangeschafte 4takt aan kan hangen. Op MARKTPLAATS is heel wat te vinden, maar de bootjes die ik echt leuk vind zijn meestal voor ons te fors van prijs. De eigenaar van het leuke houten bootje boven vraagt € 600.--incl. de trailer, op zich een schappelijke prijs denk ik, maar hout heeft zo z'n eigen onderhoudsproblemen. Ik heb hem gevraagd om de maten en de verdere staat van het hout want het is een leuk ding. Om te gaan kijken moet ik 108 km rijden.

De man van de advertentie hieronder woont bij ons aan de overkant van de rivier, in het Gelderse Aalst.
Ik denk er zo het mijne van, maar kennelijk slaat zijn taal aan: hij heeft al zes keer een bod gehad tegen geen één op het houten bootje!

En wat wil hij nou hebben, €345.-- of €375.--?


Damn Printer!!!




25 maart, 2009



W I T T E N




Je kunt er voor weglopen maar dat heeft weinig zin. Er breekt een moment aan dat het echt moet gebeuren, dat je er niet meer omheen kunt en dat moment is traditioneel in het voorjaar. Het 'grijs' van de winter moet verdwijnen onder een vers laagje wit. Vroeger haalde je bij de schilder of drogist een paar kilo kalk, mengde dat met water en smeerde het op de muur. Zo'n gekalkte muur gaf altijd wit af. Tegenwoordig koop je een emmer LATEX van welk merk dan ook, keuze te over. De goed dekkende zijn zeker niet goedkoop en er wordt niet meer gesproken van 'witten' maar van 'texen' !
Bovendien hanteren we de 'blokkwast' niet meer maar rollen de witte brei op de muur. Wit is ook allang geen wit meer, er zijn honderden kleuren wit. Een paar jaar terug nog, ging ik naar de winkel en kocht een emmer 'wit', nu ga ik op zoek naar een wit dat eigenlijk geen wit meer is, d.w.z. een wit waar wat doorheen zit. De meest gangbare tint wit is nu de RAL kleur 9010 en ik moet zeggen dat die wat warmer oogt dan het koele, pure wit dat ik voorheen altijd kocht. Soms is vooruitgang werkelijk verbetering!
De volgende stap is het werk te laten doen, zoals ik dat bij de buitengevel ook al heb toegelaten maar voorlopig is dat onze eer nog te na!


24 maart, 2009

GOLDONI 600 serie




Th. heeft wel een beetje gelijk met haar opmerking op het blog van 22 maart over mijn frees, het doet wat simpel, Oostblokachtig aan, zo zonder motorkapje! Het plastic kapje zoals te zien is op de originele gebruiksaanwijzing zat er nog op toen ik de machine kocht! Met kap ziet het er aanzienlijk minder Oostblokkerig uit maar het motortje is echt hetzelfde! Het is een oerdegelijk Italiaans product, bijna niet kapot te krijgen. Die plastic kap is er alleen maar voor de sier, om het ding een smoel te geven.
Het model bovenin is wat moderner van lijn, maar aan de techniek zal ook nu weinig veranderd zijn, omdat ook de boeren hoog in de Italiaanse heuvels en bergen net als ik vaak zelf moeten kunnen repareren.

O::O


22 maart, 2009


VREES NIET MAAR FREES!


Het zware werk zit er voorlopig weer even op, niet dat ik 'twee spa diep' gespit heb wat eigenlijk weer een keer gedaan zou moeten worden, maar dat het freeswerk in twee dagen naar tevredenheid is gedaan.
Jaar in jaar uit alleen maar frezen is eigenlijk niet goed voor het bodemleven, je komt niet dieper dan een centimeter of vijfentwintig. Er ontstaat dan wat tuinders noemen een 'plaat' op die geringe diepte, een laag die steeds meer in elkaar klinkt en daarom ook steeds minder water doorlaat. Diepe wortelaars hebben dan moeite tot volle wasdom te komen.
Dertig jaar geleden toen ik deze gebruikte GOLDONI frees kocht, was er in dit dorp nog een mannetje die voor een paar centen je tuintje omspitte. Dat gekromde ruggetje is al lang dood, net als de broers die daarna met hun veel zwaardere GOLDONI met een kantelploeg erachter mijn grond voor de winter 'om kwamen zetten'.
Ik kocht mijn toen al behoorlijk gebruikte frees in een boerenrommelwinkel in de buurt van VOLKEL voor drieduizend gulden, toen voor ons een zeer fors bedrag. Nu kan ik zeggen dat die machine mij een honderdje per jaar heeft gekost, 50 euro nu. Voor dat bedrag had ik nooit mensen en machines in kunnen huren die hetzelfde werk voor ons gedaan zouden hebben. En als de motor blijft lopen als nu, gaat hij mee tot mijn eigen einde. Een bijkomend voordeel is, dat deze frees zo simpel in elkaar zit dat als hij problemen geeft ik het meestal zelf kan oplossen.
Voorlopig vrees ik de toekomst niet.



>.<


20 maart, 2009

KUNST en EROTIEK




Er zijn twee veel bezochte blogs op dit adres te vinden: De Belgische beeldend kunstenaar Panamarenko en LUST van Peter van Straaten. De zoekers naar Panamerenko zijn zonder uitzondering Belgen, waarschijnlijk scholieren die een werkstuk over de kunstenaar moeten maken. De zoekers die bij LUST uitkomen zijn liefhebbers van erotiek of van Peter van Straaten, soms van beiden. Waar bij Panamarenko de erotiek nauwelijks aanwezig is, is het werk van Peter zonder de meer of minder verhulde erotiek niet voor te stellen. Maar de vorige week overleden Shinkichi Tajiri was een kunstenaar waarvan maar weinig mensen weten dat hij de erotiek in velerlei vormen in zijn beelden, film, foto's en collages verwerkte. Door zijn gehele oeuvre is de erotiek als rode draad terug te vinden, vaak opwindender dan menig porno filmpje.
Erotiek en Kunst, mijn leven is ondenkbaar zonder!




÷÷÷÷÷÷

19 maart, 2009

S P L I N T E R




In het midden van de foto de pijnlijke splinter.


Als je zonder handschoenen met hardhout werkt zoals ik, heb je elke dag wel één of meerdere splinters. Die splinters zitten dan ergens in je hand, soms voel je ze meteen maar vaak ook niet, dan kom je er dagen later achter dat er 'iets zit', vaak pas als ze eruit zweren. Splinters uit mijn handen halen kan ik meestal zelf, soms moet ik hulp inroepen.
Gisterenavond voelde ik dat er wat in mijn rechter voet zat, met elke stap was er een 'steekgevoel', niet prettig en in bed 'haakte' het in het laken. Zelf kreeg ik het -met in mijn linkerhand een pincet-niet te pakken. Vanmorgen lukte het Lindsey na een aantal pogingen de 'splinter' te verwijderen. De pincet gleed er telkens af. Het lijkt een stukje glas te zijn van nog geen drie milimeter lang, niets dus eigenlijk! Hoe moet iemand zich voelen wiens lijf volzit met granaatscherven, om maar iets te noemen?




ßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßßß


17 maart, 2009

M E R E L L U S T




Toen de rietdekker mijn dak maakte, vroeg hij mij of ik iets op het einde van de nok wilde, iets door mijzelf gemaakt, iets leuks, geks of ander visueel verantwoord item. 'Beëindig de nok maar zoals gebruikelijk' zei ik.
Dat was een goede beslissing, want de 'toegevoegde waarde' diende zichzelf aan.
Deze merel (wij denken dat het steeds de zelfde is) begint en eindigt zijn dagen op die plek, met de mooiste concerten. Alleen in de winter zit hij er niet, dan valt er toch nog niets te versieren!


}:{


16 maart, 2009

T E N A for M E N




Voor niemand, maar zeker voor mannen is het niet gebruikelijk om met hun 'zwakke momenten' naar buiten te treden. Kracht laat je zien, zwakte stop je zo ver mogelijk weg. Maar iedereen heeft van die momenten waarop hij/zij zich sterk of zwak voelt.
Maar wat is sterk en wat is zwak? En in hoeverre heb je het in de hand?

Ik heb gelukkig nog geen incontinentie probleem, dus daarvoor hoef ik de hulp van TENA niet in te roepen en dus ook niet de hele dag met zo'n inlegkruis in mijn 'SLOGGIE' rond te lopen.

Maar ik heb wel nu zo'n tien blaasspoelingen gehad en dat 'afbreekmiddel' begint meer af te breken dan beloofd, sinds drie spoelingen terug heb ik de twee dagen na de toediening te maken met afscheidingen die ik voorheen niet had. En dat voelt bepaald niet prettig. Om het leed enigszins te verzachten en de prut op te vangen voldoet TENA uitstekend en dat mag u best weten!
Ik schaam mij daar niet voor en zie het zeker niet als een zwak moment, maar ervaar het als een oplossing voor een probleem waarvan ik niet wist dat het bestond.


______