Zuster Deodata

Mijn gewezen kamergenote, zuster Deodata 92 jaar jong, is van een uitstervend ras. Op eerste Kerstdag had zij haar heup gebroken bij een rondje door haar kamer met de rollator. Vol plezier vertelde ze mij het verhaal meerdere malen: "Ik struikelde, de rollator schoot uit mijn handen tegen een stoel, waarop stoel en rollator met veel herrie tegen de deur knalden! Mijn huisgenoten waren nog nooit zo snel bij mij binnen, een beter alarmsysteem bestaat niet!"

Op een avond voor het slapen gaan vraagt de verpleegster aan Deodata: "Moet uw bril niet af?" "Nee" zegt ze, "want dan kan ik mijn dromen niet zien".

En toen zij net als ik met slangen volgehangen was, zei zij bloedserieus tegen de verpleegster: "Ik ga een slangenboek schrijven, zodra ik thuis ben begin ik eraan".

Voor haar was ik 'mijnheer Goedegebuur', ik heb wel vier denkbeeldige diploma's van haar gekregen voor bewezen diensten. Wat betreft het verlaten van het ziekenhuis heb ik uiteindelijk gewonnen, haar ambulance was net niet op tijd, L. wel.

We hebben heel wat afgelachen, zuster Deodata en ik.

(Deodata, door of voor God gegeven, volgens haar eigen woorden.)

<>


foto L.

T A K E O N E

De dames van OPNAME hebben nog vrij morgenmiddag, dus moet ik mijzelf melden op afdeling 2b, zelf een mooi bed uitzoeken zal er niet bij zijn.
Het is een vreemde gewaarwording in een ziekenhuisbed te moeten kruipen zonder dat je het gevoel hebt iets te mankeren. Geen pijn te hebben en bijna zeker weten dat je er wel met pijn uitkomt! Het zal 7-10 dagen duren is de prognose, daarna zal ik het blog voortzetten.

@

2008

K E R S T G R O E T

&

O M L E I D I N G

Er staan wel vaker borden en hekken op de dijk. Als bewoner wen je daar snel aan en negeer je ze, een vreemdeling volgt 8. Maar als je tussen de borden woont zie je ze niet en sla je argeloos rechtsaf bij het verlaten van het erf op weg naar het dorp. En dan blijkt een graafmachine de weg te blokkeren en moet je in de achteruit, want keren gaat niet.
Die afzetting heeft er twee dagen gestaan omdat de gemeente een trap moest aanleggen voor onze buurman Frank, de buurman die een paar maanden terug een 'klap' kreeg en nu driftig aan het revalideren is. Voor gezonde burgers doet de gemeente zoiets niet, daar zorg je zelf maar voor, maar als patiënt heb je rechten, zijn er regels en is er geld voor voorzieningen. Je moet er wel van op de hoogte zijn en de weg weten te vinden. Die trap moest er komen omdat het erf en huis van onze buren geen 'stoep' heeft zoals wij die hebben, waar je met de auto naar beneden kan en vervolgens vrijwel gelijkvloers het huis in. Zo'n stoep maken ze ook, maar pas in het voorjaar.
Vooralsnog moet de 'gemeente trap' zijn nut bewijzen, vandaag komt hij thuis 'tot na de kerst'. Wij wensen hem, zijn vrouw en de kinderen een fantastische week toe en toi,toi,toi voor het nieuwe jaar.

FLY HIGH NEXT YEAR

Voor onze Nieuwjaarskaart gebruikte ik een foto uit een serie die ik eind maart op het Vliegerfestival in Berck sur Mer maakte. Ik moet zeggen dat ik niet weet of het nou een vlieger of ballon is. Ik denk het laatste! (Hoewel?) Als het een vlieger is moeten er lucht inlaten zichtbaar zijn en die zie ik niet. Maar een met gas gevulde ballon zou recht omhoog staan en heeft geen luchtanker nodig en dat heeft deze engel wel net als Pinoccio. Het zijn trouwens figuren van een meter of acht lang, daar kan de wind behoorlijk aan trekken.
Misschien weet Flip het antwoord op mijn vraag.

©

Toerist in eigen streek

Ik kan niet goed tegen toeristen, en zeker niet als ik voel dat ik er zelf een ben. Een toerist komt zelden alleen, meestal met busladingen tegelijk. Toch zijn het gewone mensen net als u en ik, maar een airbus vol gewone mensen op weg naar een tropische verrassing, is een vliegtuig vol met mensen die al voor ze op de bestemming aankomen laten horen dat ze toerist zijn, dat ze drie weken uit hun bol gaan maar vaak niet beseffen waar.
Toerist in eigen land is net zo erg, voor mij dan. Moeten beseffen dat ik toerist ben is het ergste wat mij kan overkomen.
Soms ben ik toerist tegen wil en dank en kan er nog van genieten ook, dan krijg ik mijn eigen camera in de handen gedrukt om iets vast leggen en doe ik het ook nog.
Wanneer ben je een toerist, zodra je een nieuwe, onbekende omgeving instapt? Of als je een oer Hollandse molen zoals deze digitaal vastlegt en weet dat je niet de eerste bent, of ben je toerist zoals de DIKKE laat weten slechts- iemand die voor zijn plezier reist-. Het geeft niet waar naar toe.

Ik weet het niet, u?

*

INDIE'S BIRTHDAY PRESENT

Op speciaal verzoek nog een keer het kinderstoeltje en de trotse nieuwe eigenaar!

*

Nieuwe APPLE
Oude Stoofpeer

Gisteren was het zover, aan het begin van de avond kwam Ronald, van Altijd Verse Vis, de nieuwe iMac brengen en installeren, dwz uitpakken, aansluiten, kabeltje van de oude naar de nieuwe om alles over te zetten en dan aan de koffie. Het overzetten duurde langer dan we dachten, Ronald kon z'n tijd beter besteden en ging naar huis. Vanmorgen heb ik m'n G4 ontkoppeld en alle snoertjes in deze joekel gestoken. Het is nog nooit zo probleemloos verlopen als deze keer. En nu weer uitzoeken hoe alles werkt, want het is altijd net weer anders.

Waar ik gisteren aan begonnen was, moest ik vandaag afmaken. Het kappen van een oude stoofpeer in de dijk; hij stond er al drie jaar blad-en vruchtloos bij. Deskundige Johan de Tuinder riep deze zomer al: "haal hem weg, anders krijg je brokken." Mijn kettingzaag maakt nu dus overuren en laat het zo nu en dan ook afweten. Iets in benzine- of luchttoevoer, de oorzaak kan ik nog niet vinden.
Het ene moment achter een nieuw fantastisch scherm en het andere ploeterend met een kettingzaag, dat is wat ik nou zo leuk vind aan mijn leven.

$

S T O K E N

VEEN is de afgelopen jaren vaak negatief in het nieuws geweest. Bijna altijd ging het dan om 'stoken', het rond de jaarwisseling op 'het kruispunt' in het dorp in de fik steken van sloophout, pallets en andere brandbare rotzooi. De eerste fikkies waren onschuldige vreugdevuurtjes door jongens uit het dorp aangestoken. In latere jaren werden er autobanden en benzine aan toegevoegd wat al heel wat meer ellende opleverde. Alsof dat nog niet genoeg was werden er autowrakken vol met brandbare troep het vuur in gereden. De stokers kwamen al lang niet meer uit Veen. De burgemeester zette de ME in die er lekker op los hakte, maar de echte stokers zijn nooit gepakt. Het laatste jaar was het redelijk rustig, we hopen dat dat zo blijft.

Ik maak al jaren wijn van appels en andere vruchten, soms met succes. Mijn buurman kan er ook wat van, maar het liefst gaat hij een stapje verder: het maken van calvados!
Stoken dus. De heren op de foto stoken Rakija, een zeer pittig drankje gemaakt van pruimen(?)Let op het straaltje helder vocht dat in dat blauwe vaatje loopt. Misschien dat buurman en ik over een poosje ook op ons gemak aan een zelfgebouwde ketel zitten en een Veense calvados weten te stoken, dan komt het dorp misschien weer positief in het nieuws. Maar we kunnen ook opgepakt worden wegens het produceren van illegale alcohol, dat zou minder leuk zijn. Nog geen honderd jaar geleden was het zelf stoken van alcohol op het platteland van Europa heel gewoon. En nog steeds zijn er mensen mee bezig, ga maar eens zoeken op -alcohol stoken- dan kom je o.a. deze site tegen. Hij is leuk gemaakt en zeer informatief.

+

Tekst voor liefhebbers

@ S