VERSE VIJGEN

Als je ze aan de boom ziet hangen, heb je eigenlijk nog niet in de gaten dat ze al behoorlijk rijp zijn.
Als je er een open bijt en proeft merk je dat pas. Ik vond dit recept om er iets lekkers mee te doen. Gegrilde vijgen met Mozzarella, zo simpel dat moet zelfs mij lukken.

*

VLIEGKUNSTENAAR

Soms is het zoeken naar een onderwerp, een enkele keer komt het gewoon aanvliegen zoals vanmiddag!
Schitterend toch?

*

UIEN EN SJALOTTEN

*

Even waren we bang dat de paar uien die we geplant hadden te veel nattigheid over zich heen zouden krijgen. Gelukkig is de schade beperkt gebleven tot een paar verrotte exemplaren. De rest heeft tussen de buien door op de grond kunnen afsterven en hangt nu in bosjes na te drogen. Van de sjalotten heeft een groot deel geen loof meer en is daarom gedoemd tot drogen in een kistje. Echt groot is de oogst dit jaar niet, maar genoeg om de winter mee door te komen en nog een paar potjes confit d'oignons te maken.

*

MARION

*

M A R I O N

Een jaar geleden heb ik een blog opgezet met de bedoeling daar onderwerpen van en over Marion te publiceren. Vandaag ben ik daar mee begonnen. Kijk bij de links of klik op MARION.

*

Zou Diarra

Een paar jaar geleden hoorde ik muziek waar ik behoorlijk vrolijk van werd. Het bleek 'A Manding Journey' te zijn van Zou diarra. Via Internet bestelde ik de CD. Bij de CD zat een zwart/witte promotie kaart waarop een Afrikaanse muzikant voor een lemen huis poseert. Het zag er behoorlijk authentiek uit.

Op zoek naar nieuwe muziek van hem ben ik weer eens op zijn site gaan kijken. Daar zijn nu ook vijf foto's te downloaden waarvan de oranje er één van is. De huisjes op de foto's kwamen mij bekend voor, maar vooral te 'netjes'. Toen ik op de oranje foto tussen de bomen door een groen weiland ontwaarde, viel het balletje. Het Afrika Museum in Berg en Dal, daar zijn de opnamen gemaakt. Hij poseert voor een nagebouwd Dogon huis.
Zoumana Diarra is geboren in Mali, maar woont sinds 1990 in Groningen. Hoe hij in Nederland terecht is gekomen kunt u lezen in zijn biografie, een pracht verhaal te vinden op zijn site. www.zoudiarra.com/

*

SMAAKMARKT

+

+

WOUDRICHEM

Morgen is er weer een SMAAKMARKT, de vierde alweer. Wij zullen er niet staan, het waarom heeft u kunnen lezen in het vorig blog. Niet eerder kwam er zoveel commentaar op een item. Goed bedoelt commentaar, maar de materie is ingewikkelder dan het lijkt. Het gaat niet alleen om schone potjes, flessen of bakjes, er moet ook opstaan wat er in zit. Dat moet allemaal op een etiket, ga er maar aan staan.

In bovenstaande mailing (dubbelklik en het is bijna te lezen) gaat de initiatiefnemer van de markt (onder het kopje tussenstand)in op de ontstane problemen. Er blijken meer mensen zoals wij te zijn die eigengemaakte lekkernijen op de SMAAKMARKT willen verkopen, misschien wel omdat ze ons hebben gezien. De Stichting Heerlijk en Eerlijk wil dan ook ruim baan maken voor initiatieven als het onze, maar kan begrijpelijk geen verantwoording nemen. De aanbieders trekken zich terug of haken af zoals wij.

Misschien is het weer het moment voor een nieuwe VRIJSTAAT, de KABOUTERS probeerden het ooit in Amsterdam, Atelier van Lieshout deed een poging in Rotterdam en kwam heel ver maar liep stuk op de regeltjes.

De tijd is rijp voor een VRIJE SMAAKMARKT WOUDRICHEM, de tijd is rijp voor een politiek die het initiatief steunt, ook als er betaald moet worden.

*

HET WERK op de MARKT

Daar staan we dan met ons handeltje. Het was een leuke, spannende maar gelukkig ook zonnige dag. Het publiek kwam in golven langs en kocht redelijk. De sfeer was goed en voor we het beseften konden we alweer inpakken.
Toch zullen we het bij deze ene keer laten.

Wat wij ons niet gerealiseerd hadden is de mogelijkheid van controle door de Voedsel en Waren Autoriteit. Gelukkig is die dienst deze dag niet langs geweest anders hadden wij onze potjes en flessen meteen in kunnen pakken omdat wij zeker niet aan de gestelde eisen voldoen.
In Frankrijk zie je op elke markt en 'brocante': hergebruikte flessen en potjes met allerhande heerlijkheden zonder opschrift en in Engeland o.a. 'homemade' cakes en taart. In Nederland mag dat niet.
In Nederland riskeer je een forse boete en dat is het ons niet waard.

*

U U R U


+

+

Een beetje boel zenuwachtig zijn wij zeker wel, ik tenminste. Morgen is onze eerste dag als marktkooplui.
De Pick Up komt ons nu goed van pas voor het vervoeren van de markt-tafel, schragen en onze 'handel'. Wij zijn blij dat de vorige eigenaar hem zo kompleet gemaakt heeft.

Je kunt natuurlijk op een stuk karton met viltstift prijzen en belangrijke boodschappen schrijven, maar in de 21e eeuw doe je dat met de pc en probeer je er ook nog iets moois van te maken. Soms is het meest simpele progje afdoende, maar vandaag heb ik er drie door elkaar gebruikt. Corel Painter, Photoshop Elements en iPhoto om etiketjes en andere teksten te maken en te printen. Het neemt uren in beslag, maar is leuk om te doen. Hier komen SMAAKMARKT en AVS samen.

In de jongste mailing (niet deze) van de SMAAKMARKT WOUDRICHEM staat dat wij beroemde vruchtensappen en Confit d'oignons maken, dat moeten wij dus waarmaken!

Tot morgen op de markt.

*

P R O E F O P S T E L L I N G

Gisteren en vandaag zijn we allebei druk geweest met flessen en potjes om zaterdag op de SMAAKMARKT te kunnen verkopen. Ik wilde vandaag de zwarte bessenwijn bottelen, maar die blijkt veel te zuur. De nieuwe appelwijn daarentegen smaakt zo goed dat we hem tot dessertwijn gepromoveerd hebben. 15 flessen kon ik vullen met het fruitige vocht.
Gisteren begon ik met de pruimenwijn, ook die is zo smaakvol dat we hem als aperitief gaan aanbieden.
L. vulde wat kleinere flessen met vlierbloesemsiroop die ze een maand geleden al maakte. Ook de pruimen hebben als jam, compote en gelei hun weg naar de potjes gevonden.
Morgen gaan we aan de slag met de uien, een paar potjes confit d'oignons zullen het sesultaat zijn.

We nemen eigen schragen en blad mee, gelukkig heb ik nog wat staan. Vanmiddag maakten we een proefopstelling om te zien of e.e.a. te combineren is. Wij vinden van wel, het ziet er EERLIJK en HEERLIJK uit!

*

K O M K O M M E R T I J D

(oftewel wie A zegt moet ook B zeggen.)

Onze komkommers zijn een beetje laat dit jaar. Dit is de eerste en pas 13 cm groot. Eigenlijk zijn ze dan net als de courgettes het lekkerst. In de Super liggen ze onder de goed gevonden naam: VITA mini's. In de Turkse winkels zijn ze altijd te koop geweest, maar dat kan ook een ander ras zijn.

Zaterdag staan we dus op de markt, de SMAAKMARKT in WOUDRICHEM wel te verstaan. De Marktmeester weet nog niet of we naast meneer KELLER een plaatsje moeten krijgen of juist aan het andere eind van de kraam. Ik ga o.a. proberen mijn BIOgedroogde kalebassen kwijt te raken; een deel heb ik behandeld met bijenwas of Acryllak om de kleur wat op te frissen. Maar het is een SMAAKMARKT dus moet er iets te proeven zijn. Vanmiddag proefden we van mijn pruimenwijn van vorig jaar en besloten die paar flessen zelf te houden: veel te lekker om te verkopen! Van de appelwijn heb ik nog een paar flessen meer dan die vijf met pruimenwijn. De smaak is goed, anders dan het jaar daarvoor. Nu nog een prijs bedenken, en als de sodemieter de 'nieuwe' gaan bottelen om die paar flessen aan te vullen.
Lindsey is druk bezig met potjes pruimenzoetigheid, als tegenhanger gaan we ook nog van verse eigen uien een 'confit d'oignons' maken, een delicatesse die u beslist niet mag missen.

*

*

S M A A K M A R K T
W O U D R I C H E M
EERLIJK IS HEERLIJK

*

Vorige week zaterdag stonden hier nog maar twee blauwe puntjes. Nu staan er al vijf. De niet te stuiten APPLE dealer en KOOKLIEFHEBBER is de gangmaker van de SMAAKMARKT WOUDRICHEM. Nu nog bescheiden van opzet, maar volgend jaar moet het een echte 'boerenmarkt' worden waar EKO producten uit de streek te koop aangeboden zullen worden.
Vandaag kon je GRATIS een door de stichting WAKKER DIER aangeboden VEGGIEDOG tot je nemen.

De smaakmaker zelf, bijgestaan door zijn vrouw, bakten friet van EKO boer De Zeeuw, maar de aardappelen zelf waren ook in de aanbieding. Naast de friet verkochten ze ook vis in samenwerking met vishandel Jan van As uit Amsterdam. MSC vis wel te verstaan, gezond en verantwoord. Het was even wennen voor alle kraamhouders, misschien staan wij er volgende week ook.

De APPLE dealer was twee jaar terug verrukt van mijn APPEL wijn. Hij probeert nu al maanden lang ons te paaien voor de SMAAKMARKT. Voor de wijn en onze andere producten voor eigen gebruik. We staan niet echt te trappelen maar we hebben wel eens te veel, dat is waar. Weggeven levert ook niet altijd dank op dus kunnen we misschien maar beter verkopen.
Volgende week staan we er ook: met bloemen, gedroogde kalebassen en door Lindsey gemaakte 'lekkere potjes', wat losse groenten en misschien wel wat 'houtwerk', uit mijn werkplaats.

De markt is van 11-14 uur op de Bol in WOUDRICHEM.
Vertel het voort maar kom vooral zelf.

*

T R E I N S P U L L E T J E S

Een half jaar geleden kreeg ik een verhuisdoos vol met 'treinspulletjes' mee van een vriendin. "Van mijn vader", zoals ze zei, "zet het maar op Marktplaats".
Er bleek één schoenendoos met treinspul in te zitten, de rest van de dozen zaten vol met schakelaars, 120 in totaal. Dertig jaar geleden een gewilde prooi, maar nu?
Vandaag heb ik aan haar verzoek voldaan, binnen twee minuten was het eerste bod binnen, na tien minuten scoorde de doos al 62 euro. We wachten rustig af.

Ook in de doos deze 'gouden' knoet, het zijn honderden stekerpennen aan de strip waaraan ze ooit geproduceerd zijn. MARION had er vast iets moois mee gemaakt. Of anders Karin wel.

*

Deel 2 HELDEBOK Cerambyx cerdo

Op 20 juni schreef ik over de Heldebok. Sinds die datum zag ik hem/haar elke dag op het zelfde boompje. Niet altijd op de zelfde plek, soms op de stam en bij regen onder een blad. Gisteren ontdekte ik een tweede exemplaar op het boompje en vandaag hadden ze elkaar gevonden. Sterker nog hij besprong haar en liet haar niet meer los.
Pas aan het einde van de middag, toen ik mijn 'bouwwerk' ging vastleggen en ik nog even naar het paar ging kijken, zaten ze allebei op een ander blaadje. Toen ook zag ik voor het eerst dat het voortreffelijke vliegers zijn, helaas te snel voor de camera.

Op ons landje aan het water hadden wij geen enkele schuilplek voor de regen, wel al een 'verbergplek'. Vandaag heb ik met wat oude polyester golfplaten en wilgentakken een afdakje gemaakt zodat ik als ik tijdens het maaien door een plensbui overvallen wordt toch droog kan blijven.
Zou de gemeente dit als bouwwerk zien en zo ja wat zullen ze dan gaan doen? Onze buren hebben heel andere ideeën over recreëren dan wij en plaatsen (illegaal) een camper en caravan of 'Pipowagen'. Volgens het bestemmingsplan mag het allemaal niet. Om over de 'inrichting' van het terrein maar niet te spreken. (Volgens het bestemmingsplan het behouden van natuurhistorische waarden.) Ieder zijn lol zullen we maar zeggen.

Groeten uit de Veense Put.

(Pardon, Veense Plas....)


*

S C H A R R E L D O Z E N

Scharreleieren, VERSEeieren, POLDEReieren, GRAANeieren, 4GRANENeieren, VOL AREN eieren, VERSE SCHARRELeieren en extra GROOT.

En dan zitten de KOOIeieren, VRIJEUITLOOPeieren en BIOeieren er nog niet eens bij. Wij hebben kippen die vrij rondlopen in een zeer groot deel van de tuin. Ze eten tuin- en keukenafval, wormpjes en insecten en soms zelfs een kikker. Verder 'gemengd graan met gebroken mais' en een Bio legmeel. Ons paar vaste klanten nemen lege dozen mee, meestal meer dan ze vol weer meenemen. Bij het schoonmaken van het hok en het sorteren van de dozen viel de enorme diversiteit van de opdrukken mij op. Het woord vers kom je vaak tegen, maar wat is een vers ei? Als een hen het ei voelt 'komen' gaat ze staan (sommige vroedvrouwen propageren dat ook), als je dat nog natte ei in jouw hand opvangt heb je een vers ei. Als je zo'n vers ei kookt is het moeilijk te schillen, het eiwit blijft aan de schaal plakken, maar de smaak is prima. De meeste mensen willen helemaal geen echt vers ei, maar een ei dat goed te pellen is. Zo'n ei heeft dan meestal een aantal dagen gestaan voor het de deur uitgaat, tenminste bij mij. Bij de groothandel staan de eieren veel langer en reizen verder en worden dan nog steeds als vers verkocht!
Als een hen broeds is zoekt ze een stil plekje om haar kunstje te vertonen. Ze legt een ei en dekt dat een beetje toe (eenden zijn daar beter in) en gaat weer op zoek naar voedsel. Deze procedure herhaalt zich 21 tot 23 keer, dan pas gaat ze er (21 dagen)op zitten broeden! Het eerste ei ligt er dan al meer dan 3 weken. Ze 'rommelt' wel met de eieren of liever gezegd ze keert ze. Al die 21-23 eieren komen op de zelfde dag uit. Het laatste ei is een vers ei, maar het eerste?

*

Van de bloemetjes en de bijtjes.

Voortplanten en voedsel verzamelen, een kleurrijke bezigheid.
Voortplanten en voedsel verzamelen, een kleurrijke bezigheid.
Voortplanten en voedsel verzamelen, een kleurrijke bezigheid.


*

D E M A J O O R

Ik heb haar niet gekend maar ben haar wel meerdere keren tegen gekomen. Tien jaar woonde ik zeer dicht bij haar hoofdkwartier en middenin haar werkgebied. Ik zag haar als collectant, zangeres of mevrouw, maar altijd in uniform. Ik hou niet van uniformen, uniform gedrag of andere eenheidsworsten, maar een uniform maakt wel duidelijk voor wie of wat je staat. Aan een uniform kan je zien of je tegenover een vriend of vijand staat. (Normaal gesproken dan.) Op de Pensmarkt in Den Bosch staat vaak een man te roepen dat 'De Heer U lief heeft' en andere niet altijd even duidelijke kreten. Hij heeft geen uniform aan, hij spreekt, denk ik voor zichzelf. Veel toehoorders heeft hij nooit, maar soms blijft er iemand duidelijk onder de indruk staan. Het 'woord' is soms machtig.
De Majoor is naar haar hemel, want daar geloofde ze in. De hemel schijnt volgens sommigen vol maagden te zitten, daar kan er best nog eentje bij.

*

KARIN SEUFERT

In 2002 las ik een publicatie van galerie MARZEE in Nijmegen en zag sieraden van een vrouw die ik niet kende. Ze gebruikte materialen op een manier zoals Marion dat ook deed.
Sinds Marion's dood in 1995 ben ik bezig met het zoeken van goede bestemmingen voor haar werk, gereedschap en materialen. Veel had al een bestemming gevonden in 2002. Eén doos met 'spulletjes': edele- en onedele stenen, glas en Swarovski, kralen en half afgemaakte werken, op de markt gekochte 'frutsels' en cameeën wachtte nog op iemand die er wat mee zou kunnen.
Bij MARZEE vond ik die 'iemand'.

Toeval bestaat niet pleegt men te zeggen maar wat is het dan wel?
Marion had een sterke band met Berlin. In het jaar dat Karin S. ter wereld kwam (1966), reden wij in een oude 2cv naar Berlijn. In 1995 deed Karin eindexamen op de GRA, ik wist niet dat zij een studente van Marion was geweest. Sinds een paar jaar woont en werkt ze weer in Berlin.

Zij heeft de doos gekregen, in ruil voor een sieraad,(niet het collier) dat Lindsey uitzocht.

De donkere delen uit het collier hierboven zijn uit de doos van Marion, de witte delen van Karin. Belangrijk is het geheel, een collier, dat is Karin.
Het is prachtig geworden.

%

NAT

Soms droom ik nat,
nat geworden van m'n zweet
schrik ik dan wakker.
De film nog vers in het geheugen,
die wonderlijke mengeling van wat was, nooit was
maar misschien toch komen gaat.
Jezelf zien maar niet zo als je denkt te zijn.
Jezelf zien zoals een ander.
Jezelf zijn, wie mag dat nog?
Dromen, ja dromen mag.
ook nat.

^

E X P L O S I E F

Vorig jaar gebruikte ik een foto van de harige knop van een papaver voor het etiket van een mix die ik 'Huiswijn' noemde. Het was een mix van een te zure appel- en te zoete kweepeer wijn. Het bleek een explosief mengsel te zijn. In de fles was een spontane derde gisting ontstaan, waardoor al in december vorig jaar de eerste kurken door de kelder vlogen. Het restant van de flessen had ik in een plastic krat gezet en afgedekt door een met lijmtangen vastgezette plaat. Het vreemde is dat niet alle kurken zich klem hebben gezet tegen de plaat. De gisting vindt dus niet in alle flessen plaats! Als ik de plaat voorzichtig losmaak, moet ik razend snel de drank uit de wel spuitende fles in een glas zien te krijgen, maar dan nog stroomt er veel over de rand. Dan blijkt het etiket net zo 'explosief' te zijn, er blijft weinig van over.
Maar ook het wijntje heeft iets explosiefs, na een paar glazen van deze drank ben je tipsie voor je het weet.
En wij vinden hem nog lekker ook!

*

Al een paar jaar stoei ik met flickr, ik heb zelfs een pro account. Ik ben te vinden onder Timber Man's photos, maar sinds de overname door YAHOO! heb ik een probleem. Het overzetten van mijn Flickr- naar een nieuw YAHOO account is niet gelopen zoals het moet. Ik ben steeds GAST op mijn eigen pagina. De HELP van YAHOO/FLICKR is tot nu toe geen grote HULP gebleken. Ik kan kijken naar mijn sets op Timber Man maar niets toevoegen. Mijn nieuwe account berend peter blijft leeg, omdat ik geen twee sites wil. Als iemand een oplossing weet houdt ik mij aanbevolen.

(Ja dat jongetje in het zeilbootje ben ik.)

+

HELDEBOK Cerambyx cerdo

Toen ik hem zag zitten op ons jongste walnoten boompje wist ik niet dat het een HELDEBOK was. Daar kwam ik achter toen ik 'De wonderwereld van de insekten.'er op na sloeg.
Het is een prachtige tor, het lijfje is wel 4cm lang! De voelsprieten langer. Hij bleef rustig zitten toen ik 'm bijna raakte met de lens, alleen z'n sprieten bewogen even.

De Spaanstalige link is speciaal voor L.v.A.



*

Z A A D J E

Wij hebben een bad maar maken er zelden gebruik van. Toch zijn we geen viezerikken, we gaan elke morgen onder de douche en soms 's avonds ook nog. Wel spoelen we soms erg vuile was eerst uit in het bad. Maar het zaadje kan er ook door het open dakraam ingewaaid zijn. Meestal zie je die nooit meer terug, maar dit jonge plantje is de uitzondering op de regel. Geen idee wat het is. Als het het oppotten overleeft weten we misschien meer.

@ Koos

F R A M B O Z E N T A A R T

Het is weer tijd voor de frambozen. We hebben ze in alle maten en kleuren. Een deel gaat altijd 'op de plaat' de vriezer in voor later. Voor sap hebben ze te weinig smaak. Maar een frambozenkwarktaart zoals L. nu maakte kan ik beslist aanbevelen.

VERRUKKELIJK!

+

MARGE DRUKKERS

Een deel van de bovenverdieping van het huis van mijn grootouders in Bentveld was het atelier van mijn oom. Mijn oom maakte beelden. Ik was toen een jaar of zes, hij net van de Rijksacademie. De ruimte rook naar gips, was en gelatine. Ik vond het machtig interessant al die luchtjes en dat gepiel met materialen.
Toen ik net lekker op dreef kwam, stopte hij met het maken van beelden. Een groot aantal jaren hebben wij elkaar niet meer ontmoet.
Een paar jaar terug hebben we de draad weer opgepakt, hij bleek bezeten van lood en oud ijzer. Hij was MARGE drukker, boekdrukker uit liefhebberij. Een paar kasten vol met loden letters en van de schroothoop geredde handpersen waren zijn instrumenten om prachtige boekjes mee te maken. Een van de boekjes gaat over LEVIE SCHENKKAN, een man die hij in 1948 ontmoette. Hij heeft het in een oplage van 60 ex. gedrukt, ik kreeg no.12, er zijn er vast nog over.

Een paar dagen terug sprak ik hem weer, hij had net als ik de tentoonstelling van Moore gezien, zijn handen waren gaan jeuken.
Hij is de tachtig gepasseerd, maar maakt weer beeldjes!


Is er toch nog hoop voor mij.

**

G R A P J E ?

+