A C H T E N T A C H T I G

Ooit zei een bevriende verzamelaar tegen ons:'er zijn mensen die mooie dingen maken en er zijn mensen die mooie dingen kopen' en direct daarna: 'jullie zijn makers en moeten/mogen dus niet kopen!
Maar kopen gaat mij makkelijker af dan verkopen, ik geef liever weg. Zeker aan mensen die een pracht plek hebben om mijn werk te plaatsen en er zichtbaar van genieten.
Eén van die mensen is vandaag jarig, hij is 88 geworden en haalt als hij zo door gaat de honderd wel. Hij heeft werk van mij en van Marion gekocht, maar ik heb hem en zijn vrouw ook bij gelegenheid werk gegeven omdat ik dat leuk vond en wist dat ze er een mooi plekje voor hadden.
Meer dan 15 jaar terug maakte ik talloze ontwerpjes in hout 'Voor evt opdrachten'. Die opdrachten zijn er nooit gekomen, de ontwerpen zijn er deels nog. Deze jarige heeft er vast een prachtig plekje voor, beter dan bij mij op de plank.

*

KLEIN GRONDVERZET

Woensdag om een uur of twee in de middag was hij er opeens, Jos Hak, de man van het kleine grondverzet. Ik ken hem omdat ook hij een 'stukkie land aan het water' heeft. Eens in de drie weken komt hij met een oplegger waarop meestal alleen een forse maaimachine staat. Hij maait dan niet alleen zijn eigen 'stukkie' maar ook, tegen betaling, dat van anderen. Woensdag kwam hij met een iets zwaardere oplegger waarop een Bobcat Shovel en een Bobcat kraantje stond. De shovel was om zand vanaf het pad naar het water te brengen (bij onze buurman) om het strandje voor dit seizoen weer op hoogte te brengen. Maar het kraantje had hij voor ons meegenomen.
Voor we het wisten was hij aan het 'grond verplaatsen' geslagen. Het ging zo voorspoedig, de extra grond die hij en ik dachten nodig te hebben om de 'PARKPLATZ' op hoogte te brengen, was niet nodig, dus bestelde hij meteen per mobieltje, bij de de plaatselijke zand- en grind handel 10 kuub gebroken puin. Een half uur later was het er.
Na twee en en half uur schuiven met grond en puin en nog geen 250 euri lichter, hebben wij een pracht plek voor ons HUUSKE.

*

GETVER....

*

Die van die ezel kent u, maar kent u de ezel?


?

V E E L V R A T E N

Dat slakken wel weg weten met de HOSTA weet elke tuinier. Maar je ziet die veelvraten zelden want ze komen 's-nachts.

De rupsen op de Salomonszegel vreten gewoon overdag.

!

WALNOTENAPERITIEF
(het had zo lekker moeten worden)


Klik op het recept en zie
hoe vaag hij is over hoeveelheden.

Een van de boeken waar we recepten uithalen is 'Alles over fruit' van Bob Flowerdew.

Een aantal jaren geleden stonden wij op een 'camping bij de boer' in Frankrijk. Hij maakte ook wijn en een heerlijk likeurtje van groene walnoten. De wijn was te koop, de likeur niet, maar we mochten wel proeven. Van dat godendrankje had hij maar een paar flessen.

In het boek van Bob vonden we een recept om het drankje zelf te maken, in 2003 begonnen we er aan. In de loop van vier jaar voegden we wijn, cognac en suiker bij. Vandaag de laatste handeling: de siroop uit de noten filteren en bij de drank schenken.

En proeven natuurlijk! Het drankje is mooi op kleur, 'hangt' lekker aan het glas, maar veel te bitter! Althans volgens L. Ik vind het veel te zuur. We zullen dus noodgrepen moeten toepassen. Zoet toevoegen. In de koelkast staat nog een restant vlierbloesemsiroop, die gaat er bij. Maar nog is de smaak niet goed. Wij zullen iets anders moeten bedenken om de zes liter drank drinkbaar te maken. En dat na vier jaar wachten!

Dat walnoot sterk kleurt wisten we wel, maar zo erg als hier te zien is?

*

SOLD......

*

De VOLVO is verkocht, zijn wij nu armer of rijker of slechts overtollige ballast

kwijt?


*

HELLUP......

*

10 jaar geleden, op de morgen van Koninginnedag 1997 - ik woonde nog alleen - zag ik, toen ik de kippen ging voeren, een auto in de tuin. En die auto was er niet best aan toe, aan de binnenkant van de voorruit zat bloed. Ik schrok me rot en vroeg me af wat ik nog meer zou vinden. De auto moet met een behoorlijke hoge snelheid de dijk afgevlogen zijn, er waren geen sporen in de dijk. Hij is tegen de hoek van de net nieuwe muur aangeknald en zo'n twee meter teruggeworpen. Het klokje in de auto stond stil om even over twee uur, het uur waarop de kroeg sluit. De bestuurder was dwars door onze tuin en die van de buurman weggevlucht, zagen wij later aan de sporen. Op de auto stonden de naam, het adres en telefoonnummer van een bedrijf. De bestuurder was de eigenaar, bleek later.

Gisteren om een uur of zeven hoorde L steeds een roep, maar dacht dat het kinderen waren. Toen ze mij er bij haalde, meende ik HELLUP te horen: help....help...hellup.........
Het klonk zeer dichtbij, wij zaten aan de betonnen tafel achter het huis, het geroep kwam uit de richting van de boomgaard. Ik liep langs het looppad de dijk op en zag een man op z'n rug klem in de V-vorm tussen onze schutting en de dijk! Zijn gezicht onder het bloed, een fiets halverwege de helling van de dijk.
L haalde een nat lapje om de man z'n gezicht wat toonbaarder te maken, de kwetsuren in zijn aangezicht vielen mee. We trokken hem overeind en met enige moeite kregen wij hem op een bankje. L ging koffie voor hem maken. Hij vertelde met enige moeite, dat hij 'nogal wat op had'. Dat was goed te ruiken. Hij vertelde ook dat hij met een tentje op 't Waike stond, een camping niet ver bij ons vandaan. Hij klaagde steeds over zijn rug en ribben (hetgeen niet raar is als je een dijk af dondert). We hebben hem en fiets in de auto geladen en hem naar z'n tent gebracht. Mede campinggasten hebben zich daar over hem ontfermd.
Wij hopen dat het hem goed gaat.

*

BALLAST = BEZIT = RIJKDOM

De auto rijdt als een vrachtwagen, hij gromt en bromt maar trekt lekker door. Het 'huuske' is de last die hij moet torsen. Als je een standplaats hebt gevonden voel je je rijk. Je bent al bevoorrecht als je elk moment kunt beslissen 'en route' te gaan. Gisteren was zo'n moment , de weersberichten waren goed, in Kessel en Roermond moesten wij iets halen. We reden naar Brüggen, net over de grens bij Roermond en vonden een zeer stil plekje op een camping in het bos. Klep open en tafel naar buiten. Het artisanale 'Pot'je Vlees' dat wij bij de Conserverie St Christophe in Noord Frankrijk kochten, een paar aardappelen/wortels en een glaasje wijn maakten het uitstapje kompleet. In de schemering kwamen een tig-tal konijntjes het veld op samen met een eekhoorntje. Op weg hier naar toe kwamen wij toevallig door Arcen alwaar wij de beroemde kasteeltuinen bezochten.
Ik moet zeggen, zeer de moeite waard.
Dit was ons vierde nachtje weg, ik hoop dat er nog vele volgen.

*

*

BEZIT = BALLAST

In mijn jeugdige onschuld dacht ik altijd dat bezit 'rijker' maakte, totdat ik bezit, bezat. Nu besef ik dat bezit 'ballast' kan worden. Ik heb het niet over torenhoge bankrekeningen, maar zaken die je in de loop van je leven verzameld hebt, (ze kunnen ooit van pas komen) en op een gegeven moment 'overbodig' blijken te zijn, maar vooral in de weg blijken te staan. Er zijn mensen die nooit opruimen (omdat ze geen afstand kunnen nemen) er zijn ook mensen die nooit op hoeven te ruimen, omdat ze niets (willen) bezitten. Ik ken er een paar. Zelf heb ik nooit weg kunnen gooien dus bezit vergaard.
Nu zit ik er mee.
Maar 'afstand nemen van' gaat steeds makkelijker. Soms kan ik iets verkopen of geef ik het weg.
Het erf wordt steeds leger.
Mijn hoofd ook.

HEERLIJK.

.

H O U S E M O V E R S

Zoek maar uit....

De boompjes op de voorgrond stonden in de weg.

Was lowered onto its piles this morning. Front door and verandah floor
go on this afternoon.

.

Gebr. Polymore.

.

.

-'als je toch een plekkie voor je bakkie (blog) moet vrij maken , ik heb nog wel een plekkie voor dat bootje hahahhah'-
Ik dacht dat hij een grapje maakte, maar vandaag kwam broeder VISVRIEND het bootje halen.
We maakten van twee trailers één bruikbare trailer zodat de POLYMORE veilig naar ALMERE vervoerd kon worden achter de auto van een Almeerse vriend.

Ik heb er alle vertrouwen in dat dat schitterende bootje eerdaags in volle glorie weer het ruime sop kan kiezen.

*

New house arrived today!

Tijdens ons verblijf in N.Z. kocht een nicht van L. dit huis en het omliggende land. De buitenkant zag er redelijk uit, maar van binnen was het een puinhoop. Een timmerman had al opdracht gekregen de binnenboel er uit te slopen. Toen wij vertrokken was hij al een eind op weg. Volgens Hollandse normen was het een huis groot genoeg voor een gezin met vier kinderen. Volgens de nicht mocht het wel wat groter worden. Wij zouden er in dat geval een stuk aanbouwen, in N.Z. koopt men dan een ander huis en plakt dat er tegenaan. Vandaag kregen we een mailtje met deze foto's met als onderwerp:

New house arrived today!

De beugels op het dak zijn om takken en kabels over de vracht te leiden.

T E K O O P

VOLVO 850

Niet dat ik denk onder m'n lezers een koper te vinden, maar om te melden dat 'plaats maken' meer inhoudt dan kompost verplaatsen. Het is en blijft een fantastische wagen, maar twee auto's kunnen we niet behappen. Hij staat op Marktplaats, maar ik ga hem net als m'n pompoenen aan de dijk te koop zetten. Vroeger, nog niet zo lang geleden schreef je met viltstift op een kartonnetje wat je wilde hebben en plakte dat achter het raam. Nu maak je zittend achter het scherm een tekst en print je een bijna professioneel uitziende 'flyer', stopt die in een hoesje en plaatst dat achter de ramen van de auto.
Het afwachten is het zelfde gebleven. Ooit verkocht ik mijn eerste echte grote auto ook langs de straat, een Ford 17M d.m.v. een papiertje achter het glas. 200 gulden bracht hij op, betaald door drie jonge Canadezen die er Europa mee wilden 'doen'.
De Volvo moet meer opbrengen en kan nog zeker 100.000 km mee. Europa, Rusland en China moet zeker lukken.

$

K O O K W O R K S H O P


*


T A P A S

Een groot kok zal ik nooit worden, te weinig gevoel voor vaststaande verhoudingen en te veel eigen initiatief volgens deskundigen. Bovendien moet je niet bang zijn en koketeren met het kokkerellen. Maar soms heb ik er zin in en zal het resultaat mij worst zijn. Een instelling die niet altijd begrepen wordt. Begrijpelijk als er weer eens iets te donker van kleur geworden is. Maar nu trek ik de stoute schoenen aan en ga op cursus, of liever gezegd ik ga meedoen met een workshop TAPAS maken, in een dorp verderop alwaar mijn APPLE dealer nieuwe mogelijkheden onderzoekt. Hij is een KOOKSTUDIO begonnen!
Als ik het geduld heb om aandachtig toe te zien en mijn geheugen mij niet in de steek laat ben ik over een maand in staat u te verwennen met de meest exotische TAPAS.


+

G H A N A

Armband en katapult.

(Klik en bewonder )

Vandaag kregen wij van vrienden die afgelopen winter naar Afrika waren, twee prachtige geschenken.
Een armband van gerecycled glas en voor de jager een katapult van hout met rubber. Het stukje waar de steen in moet is van leer, de bevestiging van het rode spul aan het hout is dunner, waarschijnlijk van een fietsband. Het rode elastiek is zichtbaar gesneden uit een dikker stuk, maar voor mij niet duidelijk wat......
Morgen ga ik kijken of ik er één van de veel te talrijke duiven mee kan raken.

De kralen voor de armband zijn gemaakt van tot zijn fijn poeder gestampte flessen en daarna opnieuw gesmolten en in mallen van klei uit een termietenheuvel gegoten. Alleen al om dit te mogen zien moet ik beslist een keer die kant op.

Maar of ons HUUSKE dat haalt?

$

D U I V E E I

Deze foto is niet van mij , maar geleend uit WIKIPEDIA.

De meeste vogels, maar zeker duiven ruimen hun 'rotzooi' op. Ontlasting van de jongen en eierschalen worden ver van het nest 'gedropt'.
Afgelopen nacht heeft het hier behoorlijk geregend. Op ons landje (andere kant van de dijk) zag ik dit halve duiveei liggen. Gevuld met roodgekleurd regenwater. Die schaal moet meteen na het uitkomen van het jong gedropt zijn, het bloed was nog niet opgedroogd. Ik zou mij kunnen voorstellen dat dit een lekkernij voor ons egeltje zou kunnen zijn, maar dan moet hij/zij wel de weg over!

+

B E Z O E K

Behalve platgereden op de wegen, zie je egels zelden overdag. Ze komen meestal pas in de schemering tevoorschijn. Dit egeltje kwam ineens het gras op, kennelijk op weg naar de de drinksteen van Gerard Höweler. Hij was zeer mak, ik kon de camera zelfs op de rand van de steen leggen. Even later liep hij zelfs door het water, helaas te snel voor een foto. Ik heb even gedacht dat hij ziek of gewond zou zijn omdat ik er vorige week bij het houthaksel opscheppen een op/in/aan de hooivork had. Die heb ik toen op een schaduw plekje neergelegd, maar na een kwartier was hij daar weg.

*

Once Upon a Time.......

Van een goede vriend kreeg ik één jaar of meer geleden een 'werktekening' om een handig holster voor de snoeischaar te maken. Er zat ook een beschrijving bij over te gebruiken materialen en bevestigingen. Zijn plan omvatte de berging van drie stukken gereedschap, een stekschepje, een snoeischaar en snoeimes. Als materiaal gebruikte hij een oude leren schooltas. (Waar kom je die nog tegen?)
Wij vonden een holster voor de snoeischaar voldoende, ik maakte er twee van een leren lassers voorschoot,(waar kom.....) die al jaren bij mij aan een spijker hing. Meer dan dertig jaar geleden kocht ik op het Waterlooplein een doosje aluminium klinknagels, die kwamen nu goed van pas.

*

I S R A E L I D R E S S

Israeli Dress, 2005. Arduin & Lood 50x30x15 cm

Dit beeld van Ida Kleiterp was de reden waarom wij maandag vanuit Friesland over Amsterdam terug naar huis reden. Ida is een oude vriendin van Lindsey, al eerder kocht zij klein werk van haar. Deze jurk is een halve meter hoog en behoorlijk zwaar. Vanmorgen hebben wij haar een plekje in de tuin gegeven. Op een stuk stam van de vorig jaar gevelde populieren torent de Arduiner Israeli Dress nu boven het groen uit. Het beeld bestaat uit twee delen, tussen de delen meandert een strook lood, soms subtiel zichtbaar. Een genot om naar te kijken.

+

Kleipret

M A S S A G R A F

*

Ook in een nestkastje gaat het niet altijd goed. Dit nest zat in een driehoekkastje op ooghoogte op de ZUIDgevel van mijn werkplaats, maar onder de dakrand dus lang in de schaduw. De beste plaats voor een nestkastje is volgens de deskundigen op het OOSTEN. Tot gisteren vloog moe af en aan met voedsel en piepten de jongen. Een kleine week geleden zag ik de eerste vliegen rond het kastje. dat betekent altijd dat er een dood jong in zit. Vandaag heb ik moe niet meer gezien of de jongen gehoord. Aan het eind van de dag maakte ik het kastje open en zag een massagraf. Een paar weken lang zijn er jongen gevoerd die leefden op de kadavers van hun broertjes en zusjes. Of hebben ze op het laatst allemaal de geest gegeven?

*

B O U G I E

Voor noodgevallen of gewoon een gezellige avond in onze datcha, ligt er op een richel boven het raam een doos met restanten kaars. In Frankrijk heten die dingen bougie. Vorige week pas zag ik dat er een aantal sprietjes uitstaken en er mestsporen op de doos zaten. Er lag één merel ei in. Vanmiddag kwamen we terug van een ritje door Midden- en Noord Nederland en bij inspectie van de tuin moest ik constateren dat de spinnen beslag hadden genomen van de doos met het nest. Er lag nog steeds één ei in, moe heeft de rit niet afgemaakt. Wij wel. Na een derde nacht in ons Huuske doorbracht te hebben (dit keer bij nicht Ina in Friesland), daarna bij onze Visvriend een zak graan afgeleverd en een door L. gekocht beeld in Amsterdam opgehaald te hebben staat hij weer op z'n voorlopige plek.
Niet zo lommerrijk als op het plaatje, maar hij staat en wacht op demontage. Morgen gaat de bak erop.

*